معاذ اللّه اين خودنمايى چراست * عفا اللّه چنين تيره‌رايى چراست كجا نكتهء وافى و كلك من * كجا گوهر صافى و سلك من [ 89 ] نه در مطبخ نثرَ من مايده * نه در گلشن نظم من فايده وگر در كتابى نمايم نگاه * ندانم به غير از سفيد و سياه در ادراك معنى دليرى نماند * بدن را به جز ضعف پيرى نماند جلى را خفى بينم از باصره * وَ امَّا الْقُوى كُلُّها قاصِرَة درين وقت لاف كمال از كجا * تمناى هر قيل و قال از كجا و ليكن اگر موى من شد سفيد * هنوز از جوانى نيم نااميد كه گر لطف ايزد كند همدمى * ز معنى نباشد هنوزم كمى زند كلك من نقش‌بندى بر آب * كه بايد رقم كرد درصد كتاب الهى از آن بادهء غم زدا * كه روح‌آفرينست و راحت‌فزا فرو ريز يك جرعه از كلّ مرا * كه از كلّ دهد غنچهء دل مرا دلم را به نور هدى برفروز * دران غير خود هر جه يا بى بسوز كه انوار وحدت شود رهبرم * به كثرت دگر درنيايد سرم الحمد للّه على الإتمام و الصّلوة و السّلام على خير الانام و آله المعصومين الكرام أوّلا و آخرا و باطنا و ظاهرا « 1 » .

--> ( 1 ) . ترجمه : « سپاس خداى راست بر تمام كردن و صلوات و درود بر بهترين مردمان و دودمان پاك گرامى او باد در آغاز و انجام و در نهان و آشكار . در حاشيه آمده است : به غايت رسيد و به نهايت كشيد مقابلهء دفتر اوّل فتوحات شاهى به اهتمام فرزند ارجمند معز الدّين ابو طاهر بلغه اللّه تعالى الى الوصول به مقصد الباطن و مرصد الظاهر فى اليوم التاسوعا من محرم سنة ست و ثلثين و تسعمائة الهجريّة و ان وجد فيه سهو فانت خبير بأنّ النسيان كلمة اشتقّ منها الانسان و قال النبى الابطحى المصدر لكلّ الاحسان ان اللّه تعالى تجاوز عن امّتى الخطأ و النسيان و انا الحقير ابراهيم الامينى مصنّف ذلك الكتاب و على اللّه التوكّل فى كلّ باب .